Koh Pangan
26 maart 2016 - Ko Pha Ngan, Thailand
Koh Pangan rijmt heel toevallig op 'drink je lam'.
Ons hostel in Koh Pangan was geweldig. Dit kwam door de aanwezigheid van een zwembad met muziek, lekkere bedden, locatie op loopafstand van het strand, de meest leuke hostelstaf tot nu toe en de leuke sfeer dankzij de geweldige mensen.
Donderdag 17 maart
De eerste avond kon Nika eindelijk een keertje pizza eten, want we zagen een restaurantje waar pizza goedkoop was (goedkope pizza komt niet vaak voor in Thailand). Ik was echter al de hele reis hiernaartoe aan de loop... en daarom vroeg ik of ze voor mij rijst hadden. Na het vier keer te herhaald te hebben leek het of de bediende het snapte en dus konden we tevreden wachten op ons eten. Na een kwartier kreeg Nika haar pizza, maar ik kreeg niet mijn rijst. Opvallend... Volgensmij is een pizza namelijk moeilijker te maken dan rijst. Toen Nika op de helft van haar pizza was en ik wat korstjes had gekregen, besloot ik naar de bediende te gaan om mijn rijst te vragen. Verward liep ze naar de keuken en kwam terug met de mededeling dat ze geen rijst hadden. Geïrriteerd vroeg ik haar waarom ze dan net zei dat er wel rijst was, maat ze snapte me niet dus bestelde ik nog maar een Ice Tea voor Nika en zei daarbij dat er mensen buiten zaten te wachten voor het opnemen van hun bestelling. Terwijl we wachtte op Nika's Ice Tea, which never came, verlieten de mensen naast ons het restaurant omdat de bediende nog steeds niet langs was geweest. Even later verlieten wij ook The Best Restaurant Ever om nog even te zitten bij ons hostel en daarna onze vermoeide lichamen in onze stapelbedden te storten.
Vrijdag 18 maart
Deze dag gingen we ontbijten in een strandtent. Beetje vreemd wel , want Nika ontbeet kip met friet en ik een pancake en rijst. De rest van de dag hebben we in de zee gezwommen en zijn we in slaap gevallen op het strand (wel in de schaduw godzijdank). Die avond zijn we weer bij het hostel gaan chillen en daarna zijn we samen met de hostelbemanning en nog wat mensen naar het strand gegaan. Een beeld schetsen van het nachtleven op Koh
Pangen is best lastig, want het is alles behalve normaal. Nadat de jongens heel veel gratis drankjes voor iedereen hadden gewonnen, omdat ze als één van de enige wel de bal in de veelste verre basket kregen, begaven we ons naar het springtouw die in de fik stond. Hier hebben we in gesprongen, omdat Nika en ik dat graag een keer wilden meemaken. Na hard te zijn losgegaan op onder andere Justin Biebers muziek gingen we naar een andere club op het strand. Hier was een limbotouw die ook in de fik stond. Deze sloegen we over, omdat we niet houden van gezichtsverlies.Die nacht kwamen we natuurlijk allemaal weer veilig thuis.
Zaterdag 19 maart
Deze ochtend gingen we samen ontbijten met Rawan, een Amerikaans meisje uit onze kamer. Dit was erg gezellig, ook met de kat die bij ons kwam liggen tijdens ons ontbijt.
Na ons ontbijt gingen we samen met Rawan, haar Amerikaanse vrienden Michael en Enzo, ons eerst ontmoette Belg Tatiana en de Duitse hostelmedewerker Alex naar het strand om daar een frisbee drankspel te spelen. Daarna hebben we nog naar een beachvolleybal wedstrijd gekeken en toen weer naar het hostel om bij te komen van de hitte.
's Avonds genoten we van een lekkere Nederlandse barbeque, want de man die elke avond de barbeque verzorgde bij ons hostel was een Nederlander. Na het eten speelden Nika en ik bierpong tegen twee Amerikanen. Geen aanrader, want ze waren pietjepeecies en zeikerds.
Net zoals de avond ervoor gingen we weer met een hele groep naar het strand. Bij de club bij het springtouw besloten Nika en ik ons eigen feest te bouwen.: met onze benen in de zee dansen op nummers die we vrijwel allemaal mee konden zingen. Even samen een geluksmomentje: zee, goeie muziek, een prachtige sterrenhemel en vriendschap. Dit geluksmomentje werd verbroken toen we erachter kwamen dat de Duitse jongen van ons hostel ons al die tijd al zat aan te staren vanaf het strand. Deze jongen was vaak gespreksonderwerp in ons hostel, omdat hij niet fatsoenlijk een gesprek kon voeren (ja... ook niet in zijn moedertaal, namelijk Duits) en ook omdat hij geen geld meer had. Toen Nika en ik klaar waren met ons eigen vip feestje, achtervolgde deze Duitser ons de hele tijd ook al zei hij helemaal niks. Dus besloten we uiteindelijk te rennen, omdat hij ons op de zenuwen jaagde. Na Rawan nog even te hebben gesproken besloten we een avond verstandig te zijn en gingen naar 'huis', want ja iedereen noemden dit hostel hun thuis. Dus werd er ook veel gegrapt met de zin "I know where you live."
Zondag 20 maart
Deze morgen ontbeten we weer met wat mensen en daarna gingen we met een groep naar het waterpark. Hier gingen Nika en ik met kloppend hart van de slide af. Hierdoor verrekte ik even lekker mijn rug, maar dat was al gauw weer over. Ik besloot daarna weer terug te gaan naar het hostel, maar Nika bleef nog om onder andere het waterparkour met wat mensen af te leggen. Toen ik al een tijdje in de tuin van het hostel zat, kwam Rawan me tegen. We besloten naar het strand te gaan. Hierbij sloot Enzo zich aan die net wakker was (drie uur 's middags...) en ook Nika en Tatiana, die toevallig net terugkwamen van het waterpark. Op het strand hebben we wat gevoetbald, gezwommen en gelegen. Hier leerden we Jack uit Engeland kennen en kwamen we ook de wat vreemde Australiër tegen die eerst in ons hostel zat. Met Nika, Rawan en Jack gingen we gezellig ergens avondeten.
Die avond gingen we met z'n allen naar een poolparty. Dat was ontzettend gaaf, vooral toen uiteindelijk het hele zwembad vol zat met mensen die allemaal tegelijk water begonnen te splashen. Er heerste wel een chaos door de drukte: zo zocht ik een kwartier naar mijn kleding en liet Nika haar tasje met geld etc in het water vallen. Na de poolparty gingen we naar het strand. Ik raakte alle meiden kwijt en bleef dus als enige meisje over bij de jongens. Uiteindelijk raakte ik ook de jongens kwijt en vond ik gelukkig "kroeshaar" met wie ik de jongens ging zoeken. Die vonden we na een lange tijd, maar ik had er wel genoeg van en besloot naar huis te gaan. Dit was voor mij geen leuke nacht en ik was een beetje verdrietig omdat ik de meiden was kwijtgeraakt. Toen ik diep in de nacht aankwam bij het hostel, zat Nika daar met Tatiana en Rawan te chillen in het zwembad. Rawan en Tatiana gingen net het zwembad uit. Ik was ontzettend blij Nika te zien en kon even lekker zeiken over mijn verpeste avond.
Maandag 21 maart
Deze morgen gingen we weer naar het strand. De jongens gingen voetballen en Tatiana, Rawan, Nika en ik gingen lekker zingen en lachen op het strand. Na het strand besloten we in een zwembad van een ander hotel te gaan, want dat hadden we namelijk nog nooit gedaan... hè Nika?
Die avond gingen we met een onze groep naar The Jungle Party. Dat was een heel gaaf feest, met hele chille muziek op een hele grote mooie locatie buiten. Hier raakte ik opnieuw de meiden kwijt, maar Michael hielp me de te vinden. Dus was ik vrijwel de hele avond met Rawan die ik verbood kip te eten. Ja beste vrienden... Rawan is net een maand vegetariër die elke keer dat ze dronken is een enorme drang naar kip krijgt. Toen ik haar verplichtte vegetarisch te eten (want dat verbieden had ze ons als opdracht gegeven toen ze nog nuchter was) keek ze toch wel heel bedroefd. Dus kocht ik ook iets vegetarisch om haar te steunen. Tijdens het eten van onze o zo overheerlijke vegetable loempia, kwamen we Nika eindelijk weer tegen. Dat was pure blijdschap, naar elkaar toe rennen en elkaar in de armen springen. Na tien minuten was Nika echter weer verdwenen en dus danste ik de nacht door mer Rawan en haar net gemaakte vriend Andy. Toen ik met Andy en Rawan terugkwam bij ons hostel, zat Nika weer lekker te chillen in het zwembad :)
Dinsdag 22 maart
En nu zijn we aangekomen bij onze laatste dag en nacht. De nacht van de full moon party. Overdag hebben we bijgeslapen en hawaiiaanse shirrjes gekocht om lekker belachelijk de full moon party te kunnen vieren. 's Avonds genoten Nika en ik weer van de barbeque voor de prijs van één. Gewoon twee keer één bord vullen en je hebt allebei gegeten. Na het eten smeerden we elkaar allemaal in met neon verf om vervolgens eerst naar een ander hostel te gaan om daar te dansen. Nika en ik hadden hiertussen wel een stop in een boxring waar we ons dood lachten om het feit dat we aan het dansen waren in een dagelijks gebruikte boxring waar nu niemand aanwezig was. Na het dansen bij het andere hostel gingen we naar de full moon party. Hier raakte letterlijk iedereen elkaar kwijt (dat hoorden we de volgende dag allemaal van elkaar). Dat is dan toch wel even moeilijk, want je loopt op een strand met 10.000 andere mensen en daar probeer je net jouw hawaiiaanse friends te vinden. Nika vond uiteindelijk wel een groepje andere mensen met wie ze de nacht doorbracht op Eden, een feest op een eiland.
Met mijn ogen was het desde meer een uitdaging en net toen ik besloot naar huis te gaan, kwam ik Jack tegen die ook iedereen verloren was. Dus dansten
we samen de full moon party door, zagen de zon opkomen (eigenlijk niet want het was zeer bewolkt) en keken onze ogen uit om 7 uur 's ochtends toen we mensen knock out op het strand zagen liggen, jongens door het zand zagen rollen en mensen op daken zagen klimmen. Duidelijk sprake van drugs dus. Dit schouwspel op deze ochtend is onbeschrijfelijk en heel onwerkelijk. Na al onze verbazing hebben we nog met mensen gedanst tot half acht en toen vond ik het wel tijd om naar huis te gaan. Daar lag Nika net lekker te slapen.
Woensdag 23 maart
's Morgens hebben we lekker ontbeten en nog even geslapen. Om vier uur 's middags namen we afscheid van Tatiana die we in Koh Phi Phi weer zullen zien. Ook namen we afscheid van Rawan die we in Koh Tao weer zouden zien. Toch gingen Nika en ik met pijn in ons hart weg. Na een week haast 24/7 met dezelfde mensen te hebben doorgebracht, is het moeilijk afscheid te nemen. Daarbij moet je je telkens opnieuw aanpassen en sociaal opstellen als je op een nieuwe plek aankomt.
We leren veel, van onszelf en van de mensen om ons heen.
Let the moon shine and drink a chang :)
Ons hostel in Koh Pangan was geweldig. Dit kwam door de aanwezigheid van een zwembad met muziek, lekkere bedden, locatie op loopafstand van het strand, de meest leuke hostelstaf tot nu toe en de leuke sfeer dankzij de geweldige mensen.
Donderdag 17 maart
De eerste avond kon Nika eindelijk een keertje pizza eten, want we zagen een restaurantje waar pizza goedkoop was (goedkope pizza komt niet vaak voor in Thailand). Ik was echter al de hele reis hiernaartoe aan de loop... en daarom vroeg ik of ze voor mij rijst hadden. Na het vier keer te herhaald te hebben leek het of de bediende het snapte en dus konden we tevreden wachten op ons eten. Na een kwartier kreeg Nika haar pizza, maar ik kreeg niet mijn rijst. Opvallend... Volgensmij is een pizza namelijk moeilijker te maken dan rijst. Toen Nika op de helft van haar pizza was en ik wat korstjes had gekregen, besloot ik naar de bediende te gaan om mijn rijst te vragen. Verward liep ze naar de keuken en kwam terug met de mededeling dat ze geen rijst hadden. Geïrriteerd vroeg ik haar waarom ze dan net zei dat er wel rijst was, maat ze snapte me niet dus bestelde ik nog maar een Ice Tea voor Nika en zei daarbij dat er mensen buiten zaten te wachten voor het opnemen van hun bestelling. Terwijl we wachtte op Nika's Ice Tea, which never came, verlieten de mensen naast ons het restaurant omdat de bediende nog steeds niet langs was geweest. Even later verlieten wij ook The Best Restaurant Ever om nog even te zitten bij ons hostel en daarna onze vermoeide lichamen in onze stapelbedden te storten.
Vrijdag 18 maart
Deze dag gingen we ontbijten in een strandtent. Beetje vreemd wel , want Nika ontbeet kip met friet en ik een pancake en rijst. De rest van de dag hebben we in de zee gezwommen en zijn we in slaap gevallen op het strand (wel in de schaduw godzijdank). Die avond zijn we weer bij het hostel gaan chillen en daarna zijn we samen met de hostelbemanning en nog wat mensen naar het strand gegaan. Een beeld schetsen van het nachtleven op Koh
Pangen is best lastig, want het is alles behalve normaal. Nadat de jongens heel veel gratis drankjes voor iedereen hadden gewonnen, omdat ze als één van de enige wel de bal in de veelste verre basket kregen, begaven we ons naar het springtouw die in de fik stond. Hier hebben we in gesprongen, omdat Nika en ik dat graag een keer wilden meemaken. Na hard te zijn losgegaan op onder andere Justin Biebers muziek gingen we naar een andere club op het strand. Hier was een limbotouw die ook in de fik stond. Deze sloegen we over, omdat we niet houden van gezichtsverlies.Die nacht kwamen we natuurlijk allemaal weer veilig thuis.
Zaterdag 19 maart
Deze ochtend gingen we samen ontbijten met Rawan, een Amerikaans meisje uit onze kamer. Dit was erg gezellig, ook met de kat die bij ons kwam liggen tijdens ons ontbijt.
Na ons ontbijt gingen we samen met Rawan, haar Amerikaanse vrienden Michael en Enzo, ons eerst ontmoette Belg Tatiana en de Duitse hostelmedewerker Alex naar het strand om daar een frisbee drankspel te spelen. Daarna hebben we nog naar een beachvolleybal wedstrijd gekeken en toen weer naar het hostel om bij te komen van de hitte.
's Avonds genoten we van een lekkere Nederlandse barbeque, want de man die elke avond de barbeque verzorgde bij ons hostel was een Nederlander. Na het eten speelden Nika en ik bierpong tegen twee Amerikanen. Geen aanrader, want ze waren pietjepeecies en zeikerds.
Net zoals de avond ervoor gingen we weer met een hele groep naar het strand. Bij de club bij het springtouw besloten Nika en ik ons eigen feest te bouwen.: met onze benen in de zee dansen op nummers die we vrijwel allemaal mee konden zingen. Even samen een geluksmomentje: zee, goeie muziek, een prachtige sterrenhemel en vriendschap. Dit geluksmomentje werd verbroken toen we erachter kwamen dat de Duitse jongen van ons hostel ons al die tijd al zat aan te staren vanaf het strand. Deze jongen was vaak gespreksonderwerp in ons hostel, omdat hij niet fatsoenlijk een gesprek kon voeren (ja... ook niet in zijn moedertaal, namelijk Duits) en ook omdat hij geen geld meer had. Toen Nika en ik klaar waren met ons eigen vip feestje, achtervolgde deze Duitser ons de hele tijd ook al zei hij helemaal niks. Dus besloten we uiteindelijk te rennen, omdat hij ons op de zenuwen jaagde. Na Rawan nog even te hebben gesproken besloten we een avond verstandig te zijn en gingen naar 'huis', want ja iedereen noemden dit hostel hun thuis. Dus werd er ook veel gegrapt met de zin "I know where you live."
Zondag 20 maart
Deze morgen ontbeten we weer met wat mensen en daarna gingen we met een groep naar het waterpark. Hier gingen Nika en ik met kloppend hart van de slide af. Hierdoor verrekte ik even lekker mijn rug, maar dat was al gauw weer over. Ik besloot daarna weer terug te gaan naar het hostel, maar Nika bleef nog om onder andere het waterparkour met wat mensen af te leggen. Toen ik al een tijdje in de tuin van het hostel zat, kwam Rawan me tegen. We besloten naar het strand te gaan. Hierbij sloot Enzo zich aan die net wakker was (drie uur 's middags...) en ook Nika en Tatiana, die toevallig net terugkwamen van het waterpark. Op het strand hebben we wat gevoetbald, gezwommen en gelegen. Hier leerden we Jack uit Engeland kennen en kwamen we ook de wat vreemde Australiër tegen die eerst in ons hostel zat. Met Nika, Rawan en Jack gingen we gezellig ergens avondeten.
Die avond gingen we met z'n allen naar een poolparty. Dat was ontzettend gaaf, vooral toen uiteindelijk het hele zwembad vol zat met mensen die allemaal tegelijk water begonnen te splashen. Er heerste wel een chaos door de drukte: zo zocht ik een kwartier naar mijn kleding en liet Nika haar tasje met geld etc in het water vallen. Na de poolparty gingen we naar het strand. Ik raakte alle meiden kwijt en bleef dus als enige meisje over bij de jongens. Uiteindelijk raakte ik ook de jongens kwijt en vond ik gelukkig "kroeshaar" met wie ik de jongens ging zoeken. Die vonden we na een lange tijd, maar ik had er wel genoeg van en besloot naar huis te gaan. Dit was voor mij geen leuke nacht en ik was een beetje verdrietig omdat ik de meiden was kwijtgeraakt. Toen ik diep in de nacht aankwam bij het hostel, zat Nika daar met Tatiana en Rawan te chillen in het zwembad. Rawan en Tatiana gingen net het zwembad uit. Ik was ontzettend blij Nika te zien en kon even lekker zeiken over mijn verpeste avond.
Maandag 21 maart
Deze morgen gingen we weer naar het strand. De jongens gingen voetballen en Tatiana, Rawan, Nika en ik gingen lekker zingen en lachen op het strand. Na het strand besloten we in een zwembad van een ander hotel te gaan, want dat hadden we namelijk nog nooit gedaan... hè Nika?
Die avond gingen we met een onze groep naar The Jungle Party. Dat was een heel gaaf feest, met hele chille muziek op een hele grote mooie locatie buiten. Hier raakte ik opnieuw de meiden kwijt, maar Michael hielp me de te vinden. Dus was ik vrijwel de hele avond met Rawan die ik verbood kip te eten. Ja beste vrienden... Rawan is net een maand vegetariër die elke keer dat ze dronken is een enorme drang naar kip krijgt. Toen ik haar verplichtte vegetarisch te eten (want dat verbieden had ze ons als opdracht gegeven toen ze nog nuchter was) keek ze toch wel heel bedroefd. Dus kocht ik ook iets vegetarisch om haar te steunen. Tijdens het eten van onze o zo overheerlijke vegetable loempia, kwamen we Nika eindelijk weer tegen. Dat was pure blijdschap, naar elkaar toe rennen en elkaar in de armen springen. Na tien minuten was Nika echter weer verdwenen en dus danste ik de nacht door mer Rawan en haar net gemaakte vriend Andy. Toen ik met Andy en Rawan terugkwam bij ons hostel, zat Nika weer lekker te chillen in het zwembad :)
Dinsdag 22 maart
En nu zijn we aangekomen bij onze laatste dag en nacht. De nacht van de full moon party. Overdag hebben we bijgeslapen en hawaiiaanse shirrjes gekocht om lekker belachelijk de full moon party te kunnen vieren. 's Avonds genoten Nika en ik weer van de barbeque voor de prijs van één. Gewoon twee keer één bord vullen en je hebt allebei gegeten. Na het eten smeerden we elkaar allemaal in met neon verf om vervolgens eerst naar een ander hostel te gaan om daar te dansen. Nika en ik hadden hiertussen wel een stop in een boxring waar we ons dood lachten om het feit dat we aan het dansen waren in een dagelijks gebruikte boxring waar nu niemand aanwezig was. Na het dansen bij het andere hostel gingen we naar de full moon party. Hier raakte letterlijk iedereen elkaar kwijt (dat hoorden we de volgende dag allemaal van elkaar). Dat is dan toch wel even moeilijk, want je loopt op een strand met 10.000 andere mensen en daar probeer je net jouw hawaiiaanse friends te vinden. Nika vond uiteindelijk wel een groepje andere mensen met wie ze de nacht doorbracht op Eden, een feest op een eiland.
Met mijn ogen was het desde meer een uitdaging en net toen ik besloot naar huis te gaan, kwam ik Jack tegen die ook iedereen verloren was. Dus dansten
we samen de full moon party door, zagen de zon opkomen (eigenlijk niet want het was zeer bewolkt) en keken onze ogen uit om 7 uur 's ochtends toen we mensen knock out op het strand zagen liggen, jongens door het zand zagen rollen en mensen op daken zagen klimmen. Duidelijk sprake van drugs dus. Dit schouwspel op deze ochtend is onbeschrijfelijk en heel onwerkelijk. Na al onze verbazing hebben we nog met mensen gedanst tot half acht en toen vond ik het wel tijd om naar huis te gaan. Daar lag Nika net lekker te slapen.
Woensdag 23 maart
's Morgens hebben we lekker ontbeten en nog even geslapen. Om vier uur 's middags namen we afscheid van Tatiana die we in Koh Phi Phi weer zullen zien. Ook namen we afscheid van Rawan die we in Koh Tao weer zouden zien. Toch gingen Nika en ik met pijn in ons hart weg. Na een week haast 24/7 met dezelfde mensen te hebben doorgebracht, is het moeilijk afscheid te nemen. Daarbij moet je je telkens opnieuw aanpassen en sociaal opstellen als je op een nieuwe plek aankomt.
We leren veel, van onszelf en van de mensen om ons heen.
Let the moon shine and drink a chang :)
Nog veel plezier!